Nowe w serwisieŁodygi słonecznika, Fermentacja metanowaOstatnia aktualizacja: 13 listopada 2026

Biosurowce od słomy po kwas bursztynowy

Ponad 800 opracowań w jednym miejscu: karty surowców z właściwościami i zastosowaniami oraz artykuły o procesach, rynku i regulacjach.

Najczęstsze tematy: biomasa zrównoważony rozwój przemysł spożywczy biopaliwa

Nowe karty w atlasie

Cały atlas surowców

Łodygi słonecznika

Łodygi słonecznika to lignocelulozowy biosurowiec roślinny pochodzący z upraw słonecznika zwyczajnego, pozostający na polu po zbiorze nasion lub koszyczków. Materiał ten może być wykorzystywany jako biomasa energetyczna, surowiec do przetwarzania…

Pozostałości z pola12 listopada 2026

Liście kukurydzy

Liście kukurydzy to lignocelulozowy biosurowiec roślinny powstający w uprawie kukurydzy jako część nadziemnych pozostałości pożniwnych. Pochodzą z rośliny Zea mays i mogą być wykorzystywane m.in. w energetyce, do produkcji biomateriałów,…

Pozostałości z pola11 listopada 2026

Liście buraka cukrowego

Liście buraka cukrowego to nadziemna część rośliny Beta vulgaris uprawianej przede wszystkim w celu pozyskania korzeni przerabianych na cukier. Ten biosurowiec powstaje w rolnictwie jako biomasa towarzysząca uprawie buraka cukrowego…

Pozostałości z pola10 listopada 2026

Korzenie buraka odpadowe

Korzenie buraka odpadowe to pozostałość biologiczna pochodząca głównie z uprawy i przetwórstwa buraka cukrowego, rzadziej także buraka ćwikłowego lub pastewnego, która nie trafia do standardowego obrotu jako surowiec handlowy. Taki…

Produkty uboczne przetwórstwa9 listopada 2026

Ziemniaki odpadowe

Ziemniaki odpadowe to biosurowiec pochodzenia rolniczego i spożywczego, obejmujący bulwy ziemniaka, które nie trafiają do konsumpcji lub standardowego przetwórstwa żywności z powodu uszkodzeń, nadmiaru podaży, niewłaściwego kalibru albo pogorszenia jakości.…

Produkty uboczne przetwórstwa8 listopada 2026

Nowe artykuły

Wszystkie artykuły

Kto tu pisze

Teksty powstają w stałym zespole. Każda osoba prowadzi własny obszar tematyczny i pisze wyłącznie o swojej specjalizacji.

Cała redakcja

Aleksandra Ziębicka

Zajmuje się surowcami roślinnymi od strony materiałowej. W tekstach rozkłada każdy surowiec na skład chemiczny, frakcje i postać handlową, w jakiej trafia do zakładu przetwórczego. Najwięcej uwagi poświęca nasionom oleistym, wytłokom i łuskom, czyli strumieniom, które przez lata traktowano jako produkt uboczny, a które dziś mają własne specyfikacje jakościowe. Pracuje na kartach charakterystyki, normach branżowych i danych z zakładów przetwórstwa, a każdy opis konfrontuje z tym, jak surowiec zachowuje się w realnej linii produkcyjnej. Konsekwentnie rozdziela surowiec od gotowego produktu, bo to rozróżnienie decyduje o poprawności całej reszty opisu. Pisze dla serwisu od 2024 roku.

59tekstów

Iwona Serafin

Pisze o produktach ubocznych przetwórstwa owocowo-warzywnego: wytłokach, łuskach, mączkach i frakcjach pozostających po tłoczeniu. Punktem wyjścia jest dla niej to, że zakład przetwórczy produkuje te strumienie w dużych, przewidywalnych ilościach i w jednym miejscu, co czyni je surowcem łatwiejszym w pozyskaniu niż wiele upraw dedykowanych. W tekstach opisuje skład tych frakcji, ich stabilność mikrobiologiczną i wymagania dotyczące suszenia, bo to zwykle one przesądzają o możliwości dalszego wykorzystania. Zajmuje się tym tematem w serwisie od 2025 roku.

59tekstów

Pole i Przemysł

Opisuje surowce pochodzące bezpośrednio z pola, patrząc na nie jednocześnie od strony rolnika i zakładu przetwórczego. Te dwie perspektywy rzadko się pokrywają: to, co dla przetwórcy jest surowcem o stałych parametrach, dla gospodarstwa jest plonem zależnym od pogody, płodozmianu i terminu zbioru. W tekstach pokazuje, jak te zależności przekładają się na dostępność słomy, łodyg i pozostałości pożniwnych oraz dlaczego część biomasy powinna zostać na polu ze względu na bilans materii organicznej w glebie. Pisze tu od 2025 roku.

59tekstów

Notatnik Włókien

Prowadzi katalog włókien roślinnych, od tych o ugruntowanej pozycji przemysłowej po surowce niszowe, pozyskiwane z łodyg roślin zielarskich i pozostałości po zbiorach. Każde włókno opisuje w tym samym układzie: długość, wytrzymałość, chłonność, podatność na obróbkę i zachowanie w kompozycie z osnową polimerową. Ten stały układ pozwala porównywać surowce między sobą, co przy włóknach naturalnych bywa trudne z powodu dużej zmienności partii. Zwraca uwagę na różnicę między włóknem technicznym a elementarnym, bo mieszanie tych pojęć prowadzi do błędnych wniosków o wytrzymałości. Pisze od 2024 roku.

52teksty